Para kay Aldo
02Apr08
Hindi ako nagkaroon ng pagkakataong magkaroon ng sariling aso noong bata pa ako. Nalungkot ako ng makita ko si Aldo noong nakaraang gabi na nakahandusay sa dining area nila Karl. Nagkasakit pala si Aldo at di na gumaling hanggang sa mamatay na ito.
May trauma ako sa mga aso noon. Ayaw na ayaw kong pumapasok sa mga bahay na may mga aso. Ayoko rin kay Aldo noon dahil ang sungit-sungit ng asong ito. Pero sa kinatagalan naging mabuti ko ring kaibigan ang asong ito na kapatid ni Karl.
Mamimiss ko ang malandi, seloso, makuto, ayaw magpaligo at malambing na asong sumasalubong kapag pumupunta ako kina Karl.
“Aldo (sa isang pacute at papansin na tinig)“
Filed under: Kaibigan | 1 Comment
Tags: dogs, karl
-
Pansamantala itong magiging putahan, parausan, palaruan, at palikuran ng mga pagninilay-nilay, karanasan, pakikipagsapalaran, kuro-kuro, opinyon, angas, payo, obserbasyon, propaganda, kontra-propaganda, kalandian, katha, pangdudusta, pagpupuri, kabaklaan, katomboyan, kahayupan, at kung anu-ano pang praktika ng hibang na kaisipan.
aldo will be missed. kahit gaano siya kabaho at ka-freaky ang long nails niya, isa siya sa favorite aso na nameet ko sa lifetime ko. charot.