Post Summer Melancholia
02Jun08
May mga bagay na hindi ko maipaliwanag kung bakit pinipili kong maramdaman.
Filed under: Ka-Ibigan | 1 Comment
-
Pansamantala itong magiging putahan, parausan, palaruan, at palikuran ng mga pagninilay-nilay, karanasan, pakikipagsapalaran, kuro-kuro, opinyon, angas, payo, obserbasyon, propaganda, kontra-propaganda, kalandian, katha, pangdudusta, pagpupuri, kabaklaan, katomboyan, kahayupan, at kung anu-ano pang praktika ng hibang na kaisipan.
Hay nako kepi. Nagiging stalker mo na ako dito sa blog mo. Kelan ba tayo magchecheka in person? Salamat ng marami sa sapatos at bag. Tumaba ang puso namin ni val (at least kahit puso mataba). Kaya lang mukhang gusto ninyo kaming gawing punk sa mga sapatos. Hindi ko alam kung babagay ba sa akin ang metallic kong sapatos. Hehe. Pero maraming salamat. Di ko maexpress pero napakalaking bagay na nakakakuha kami ng suporta mula sa mga kasama at dating kagrupong tulad ninyo. At nakakataba talaga ng puso na naaalala ninyo kami. (drama?)
Sabik ako sa mga kwento mo, sa mga kwento ninyo. Pero kahit papaano nasasapatan na rin ako sa paminsan minsang mong pagbblog ng mga bagay na mahalaga sa’yo.
*
Nag-aaral na pala akong magsulat ulit. Minsan pahiramin mo naman ako ng mga libro ha. Sabik ako sa pagbabasa.=)
*
Palagi ko pala kayong kinukuwento sa mga kasama ko sa komyu. Kaya pag nakita mo sila, wag kang magulat na kilala ka nila. =)